mały|Grób Kazimierza Skurasa na cmentarzu Witomińskim Kazimierz Skuras (ur. 29 października 1915 w Warszawie, zm. 7 października 1989 w Gdyni) – major Wojska Polskiego, uczestnik walk w II wojnie światowej.
Życiorys Był synem Józefa. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W 1937 powołany został do odbycia służby wojskowej. Ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy 9 DP przy 22 Pułku Piechoty w Siedlcach oraz odbył praktykę w 35 Pułku Piechoty w garnizonie Brześć. Zwolniony do rezerwy po odbyciu rocznej służby.
W kwietniu 1939 został zmobilizowany i powołany do 35 Pułku Piechoty. W chwili rozpoczęcia wojny był w składzie 35 Pułku Piechoty w Brześciu nad Bugiem na stanowisku zastępcy dowódcy plutonu, a następnie dowódcą plutonu w kompanii kolarzy. Brał udział w walkach pod Koronowem, bitwą nad Bzurą (Sochaczew) i Palmirami. Podczas walk został kontuzjowany i dostał się do niewoli niemieckiej, przewieziony do obozu jenieckiego „Hohenstein” Stalag I B (dziś Królikowo koło Olsztynka, województwo warmińsko-mazurskie), w którym przebywał do 22 sierpnia 1940.
Po powrocie ze Stalagu, przez okres pozostałych lat wojny najpierw przebywał w Warszawie do czerwca 1944, a następnie w Zakopanem.