Nieznane są dokładne statystyki dotyczące oddziałów radzieckich zaangażowanych w walki ze zgrupowaniem zgorzeleckim w tych dniach, było to jednak co najmniej ponad 20 tysięcy ludzi (prawdopodobnie dużo więcej) i wiele pojazdów pancernych, m.in. z 5 Gw. Armii. Lotnictwo radzieckie niepodzielnie panowało przy tym w powietrzu, jednakże jego aktywność w tym rejonie frontu była raczej niska.
Natarcie polskie początkowo przebiegało pomyślnie i wojska Świerczewskiego szybko przełamały linie niemieckiej obrony. Świerczewski zlekceważył sygnały o niemieckich kontratakach, z jakimi spotkała się walcząca na styku z oddziałami polskimi radziecka 52 Armia, przecięta wpół przez Niemców. Pośpiech wymuszany przez dowódcę armii spowodował niedopuszczalne rozciągnięcie polskich dywizji na przestrzeni 50 kilometrów i rozdzielenie się ich na trzy odrębne ugrupowania: nacierający na Drezno 1 Korpus Pancerny wraz z 8. i 9 Dywizją Piechoty; rozciągniętą w marszu 5 Dywizję Piechoty wraz z 16 Brygadą Pancerną; walczące nad Nysą Łużycką 7. i 10 Dywizje Piechoty.
Kontrnatarcie niemieckie thumb|21–22 kwietnia thumb|22–28 kwietnia