W II połowie XVIII wieku upowszechniło się i utrwaliło określenia Puszcza Kurpiowska nawiązujące do mieszkańców potocznie zwanych Kurpiami. Wówczas też zaczęło się utrwalać wyobrażenie o Kurpiach jako dzielnym i walecznym ludzie. Z czasem wszystkie trzy Puszcze-Zagajnice nazwano Puszczą Zieloną. Nierzadko Zagajnicę oraz Puszczę Białą należącą do biskupów płockich określano jedną szeroką nazwą: Puszcza Kurpiowska. W XX wieku terminy te uległy zawężeniu i Puszczę Zieloną zaczęto utożsamiać z Kurpiowską. Nazwa Puszcza Zielona pochodzi od bujnej roślinności i zielonych borów sosnowych.
Czasem na określenie Puszczy Zielonej używano przymiotnika Północna, by odróżnić ją od położonej na południe od Narwi Puszczy Białej.
Historia Prehistoria Równina Kurpiowska, w obrębie której leży Puszcza Zielona, to piaszczysta równina sandrowa, która powstała w czasie zlodowacenia bałtyckiego na przedpolu lądolodu. Równina powstała z osadów zlodowacenia środkowopolskiego w stadium Warty. Większość obszaru równiny składa się z gleb rdzawych i bielicowych, które powstały z piasków gliniastych lub luźnych. W dolinach rzek występują torfy, mady i gleby mułowo-bagienne.