Stanisław Jan Nepomucen Kajetan Dunin Borkowski herbu Łabędź, (ur. 3 maja 1782 w Rudzie, zm. 29 grudnia 1850 we Lwowie) – polski mineralog, bibliotekoznawca, literat i wydawca.
Życiorys Ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie LwowskimTadeusz Łopuszański, Pamiętnik c.k. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego 1845-1894, Lwów 1894, s. 14, a następnie mineralogię w Akademii Górniczej we FreiberguKazimierz Maślankiewicz i Stefan Wierczyński: Borkowski Stanisław Jan Nepomucen Kajetan Dunin, herbu Łabędź (1782–1850). W: Polski Słownik Biograficzny. T. II. Kraków, 1936, s. 337–338., pod kierunkiem prof. Abrahama Gottloba Wernera. W Paryżu studiował chemię i współpracował z francuskimi czasopismami naukowymi, gdzie w 1809 opublikował swój pierwszy artykuł. W latach 1815–1816 podróżował w celach naukowych po Włoszech i ogłaszał swoje spostrzeżenia geologiczne w fachowych pismach francuskich i niemieckich. Prowadził także badania w Tatrach i zachodnich Beskidach.
Rok później (1817) został mianowany podkomorzym dworu austriackiego i członkiem stanów galicyjskich. Wkrótce potem osiadł na swym majątku w Galicji. Był właścicielem odziedziczonych rozległych dóbr m.in.