Borkowski był członkiem: Towarzystwa Przyjaciół Nauk (od roku 1821), Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, Akademii Umiejętności w Monachium (od roku 1818), Akademii Sztuk Wyzwolonych w Wiedniu, Towarzystwa Mineralogicznego w Jenie, kilku Towarzystw Rolniczych (Wiedeń, Warszawa i Drezno) i Towarzystwa do Zachęcania Przemysłu Narodowego w Paryżu.
W testamencie przekazał uniwersytetowi lwowskiemu swoją bibliotekę i kolekcje minerałów) oraz kwotę 4000 złotych Koron na rzecz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego we Lwowie na stypendia dla uczniów szkoły rolniczej.
Pochowany w kaplicy grobowej Dunin-Borkowskich na Cmentarzu Łyczakowskim.
Twórczość Napisał pracę na temat skał i minerałów Wschodniej Galicji i Bukowiny. Oprócz tego publikował na temat geologii Tatr i Pienin. Jako wydawca doprowadził do 1. wydania drukiem Psałterza floriańskiego (w Wiedniu w 1834) udostępniając w ten sposób tekst rękopisu społeczeństwu.
Dzieła Mémoire sur la sodalité de Vésuve, présenté à l’Académie le 28 Octobre, Paryż (około roku 1816); inne wyd.: Journal de Physique;