Studiował historię na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Wkrótce przyłączył się do Palestyńskiej Partii Komunistycznej, twierdząc, iż nienawiść, jakiej obiektem byli Żydzi w Wilnie, występuje także w Palestynie względem Arabów. Choć krytykował zarówno brytyjski, jak i późniejszy izraelski rząd, to ze względu na ówczesne poparcie dla Izraela ze strony ZSRR podpisał deklarację niepodległości Izraela.

W 1949 roku został wybrany do Knesetu, reprezentując w nim partię komunistyczną Maki, a potem Rakach i Hadasz niemal nieprzerwanie do 1990 roku. Krótko po wojnie sześciodniowej członek ultraprawicowej partii Herut napadł na Wilnera i poważnie go ranił. Udało mu się jednak wyzdrowieć.

Życie prywatne Był ożeniony z Esterą Wileńską, również izraelską komunistką, z którą jednak w końcu się rozwiódł. Mieli dwóch synów. Był kuzynem Aby Kownera.

Jego była żona również zasiadała w Knesecie.

Został pochowany na cmentarzu Jarkon.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Joffe, Lawrence. Meir Vilner. [w:] The Guardian. June 21, 2003 (j.