Po Wielkim Morze w 1636 Trzeciej Ery Minhiriath opustoszało, lecz w lasach nadal ukrywały się plemiona myśliwych.
Była to równina, w Drugiej i Trzeciej Erze porośnięta bujnymi lasamiZ małą przerwą spowodowaną przez Númenorejczyków pod wodzą Tar-Aldariona, którzy prowadzili wtedy wyrąb lasów Minhiriath i Enedwaith – J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści. Wyd. VIII. Warszawa: Amber, s. 310. ..
Enedwaith Enedwaith (sin. Pustkowie Zachodnie) leżał między Iseną na południu, morzem na zachodzie, Górami Mglistymi na wschodzie i Cardolanem na północy. W Drugiej Erze był początkowo zarośnięta gęstą puszczą, która została jednak wycięta przez Númenoryjczyków pod wodzą Tar-Aldariona. W Trzeciej Erze na wschodzie Enedwaith, w Dunlandzie, osiedliły się plemiona zwane później Dunlendingami.
Dunland Dunland leżał na zachód od Gór Mglistych i na południe od Glanduiny. W czasach Wojny o Pierścień był zamieszkiwany głównie przez pasterzy i górali.
Ludy, które żyły na tych terenach jeszcze przed założeniem Gondoru, były nazywane Dunlendingami. Około 1150 roku Trzeciej Ery osiedliły się tam grupy Stoorów, następnie po pięciuset latach przeniosły się na północ do Shire.