Do kraju powrócił z korpusem gen. Wincentego Krasińskiego. W 1815 w armii Królestwa Polskiego służył w korpusie grenadierów i 3. pułku strzelców pieszych (od 1824 był dowódcą 3 psp)Gazeta Korrespondenta Warszawskiego i Zagranicznego. 1824 nr 116. Wielkopolska Bibiloteka Cyfrowa.. W powstaniu listopadowym był dowódcą 1 bryg. 4 DP i walczył pod Wawrem. Powierzono mu następnie dowództwo grupy osłonowej na linii Bug-Liw. Po opuszczeniu z tego rejonu Rosjan grupę rozwiązano. Pod koniec marca objął dowództwo brygady piechoty w Korpusie Rezerwowym gen. Ludwika Paca. Po jego rozwiązaniu w wyniku restrukturyzacji armii polskiej przeprowadzonej na początku maja objął komendę nad przyczółkiem mostowym na Wiśle pod wsią PotyczExpedycje od gen. Bielińskiego Juliana do gen. Dziekońskiego, 1831. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa.. Po fiasku wyprawy Łysobyckiej i likwidacji przyczółka objął ponownie dowodzenie brygadą, tym razem w korpusie gen. Girolamo Ramorino. 12 sierpnia objął dowodzenia nowo sformowaną 6 DP.