Od 1731 Hogarth wydawał cykle rycin Progresses, były to satyryczne grafiki o moralizatorskim przesłaniu. W 1753 opublikował traktat The Analisys of Beauty (Analiza piękna), w 1757 został mianowany nadwornym malarzem króla Jerzego II.
Hogarth był twórcą cyklicznych opowieści, których bohaterami byli ludzie źli, zepsuci i zdemoralizowani. W swoich dziełach tępił lenistwo i zepsucie, pokazując, że do dobrobytu prowadzą uczciwość, pracowitość i pobożność. Rozpusta czy nieuczciwość według dzieł Hogartha są przyczyną upadku, nędzy, szaleństwa czy śmierci.
Artysta wywarł wpływ na wielu malarzy moralistów, m.in. Jeana Greuze'a, Jacques'a Davida i, zdaniem części krytyków, Francisca Goyę. Jego prace znajdują się przede wszystkim w zbiorach angielskich i amerykańskich.