Benedetto Croce (ur. 25 lutego 1866 w Pescasseroli, zm. 20 listopada 1952 w Neapolu) – włoski filozof, krytyk literacki, liberalny publicysta i polityk, obok Giovanniego Gentile przedstawiciel XX w. oraz jeden z czołowych estetyków tego okresu.
Życiorys W latach 1902–1944 wraz z Gentilem wydawał pismo „La Critica”, które wywarło duży wpływ na życie umysłowe Włoch. W latach 1922–1924 traktował Mussoliniego jako wybawiciela Włoch od komunizmuJ. Bartyzel, „Umierać, ale powoli!”. O monarchistycznej i katolickiej kontrrewolucji w krajach romańskich 1815–2000, Kraków 2006, s. 399.. Jednak poczynając od 1924, przez 20 lat pozostawał w czynnej opozycji wobec rządu Mussoliniego, a w 1925 wystąpił przeciwko faszyzmowi z manifestem, który znalazł szeroki oddźwięk w kołach intelektualistów. Pod zredagowanym przez Crocego tekstem pt. Manifest antyfaszystowskich intelektualistów (wł. Manifesto degli intellettuali antifascisti), opublikowanym 1 marca 1925 roku, podpisało się kilkudziesięciu znanych Włochów, m.in. Giovanni Amendola, Emilio Cecchi, Guglielmo Ferrero, Gaetano Salvemini, Adriano Tigher. W latach 1944–1945 współdziałał w tworzeniu frontu koalicji sił antyfaszystowskich oraz Partii Liberalnej, która wybrała go swym przewodniczącym (1944–1947), 1945–1946 był ministrem bez teki.