24 sierpnia 1939 został zmobilizowany do 85 pułku Strzelców Wileńskich 19 DP. W kampanii wrześniowej walczył pod Piotrkowem, Chełmem, Kockiem. 5 października 1939 pod Łukowem, po kapitulacji SGO „Polesie”, udało mu się przedostać do Wilna.
Pracował w Wilnie jako administrator hotelu komunalnego, księgowy sekcji pomocy Polakom przy Litewskim Czerwonym Krzyżu (1940–1942) i jako robotnik budowlany. Po ponownym zajęciu Wilna przez Armię Czerwoną w lipcu 1944, do lutego 1945 pracował jako główny księgowy w Instytucie Geologicznym.
3 lutego 1945 został zmobilizowany do 36 pułku piechoty i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu, a później zastępcy dowódcy kompanii. W czasie forsowania Nysy Łużyckiej, 16 kwietnia 1945 został lekko ranny w lewe przedramię.