Pastor i działacz antynazistowski Po ukończeniu studiów i wikariacie pracował jako misjonarz Misji wewnętrznej, ewangelickiej organizacji zajmującej się pomocą społeczną. W 1931 został pastorem w dzielnicy Berlina – Dahlem, gdzie duże wpływy mieli pronazistowscy „Niemieccy Chrześcijanie”. Popierał wówczas Adolfa Hitlera i był stałym zwolennikiem NSDAP, głosował na partię w marcu 1933 roku. W 1933 roku z radością powitał wprowadzenie „ustroju wodzowskiego”. Był zwolennikiem nazistowskiej koncepcji „pozytywnego chrześcijaństwa”, podzielał nazistowskie poglądy antysemickie, twierdził, że Żydzi mają zbyt duże wpływy w Niemczech i źle wpływają na kulturę kraju, był też zagorzałym wrogiem lewicy, marksizmu i komunizmu.
Po dojściu Hitlera do władzy w styczniu 1933 roku stopniowo sprzeciwiał się uzależnianiu Kościołów od państwa i podważaniu podstawowych zasad chrześcijaństwa. Niemniej jednak na wieść o wyborczym zwycięstwie NSDAP zareagował entuzjastycznie, wysyłając do Hitlera telegram o treści: Pozdrawiamy naszego Führera, dziękując za męskie i jasne słowa, które wróciły Niemcom honor. My, pastorzy ewangeliccy, zapewniamy o naszej całkowitej wierności i gorących modlitwachVittorio Messori, Czarne karty Kościoła, Katowice 1998, s. s. 57..