W poniedziałek 26 czerwca 2006 r. porywacze Szalita wydali oświadczenie, w którym oferowali informacje o stanie żołnierza, jeżeli władze izraelskie zgodzą się wypuścić uwięzione palestyńskie kobiety i osadzonych poniżej 18 roku życia„Militants issue Israel hostage demands”, CNN, 26 czerwca 2006. Oświadczenie to zostało wydane przez Brygady Izz ad-Din al-Kassam (zbrojne skrzydło Hamasu), Ludowe Komitety Oporu (w skład których wchodzą członkowie Fatahu, Islamskiego Dżihadu i Hamasu) i Armię Islamu.
Będąc w niewoli, został dwukrotnie awansowany, najpierw do stopnia sierżanta sztabowego, a następnie do stopnia starszego sierżanta sztabowego. Dzień przed terminem uwolnienia awansowano go do stopnia sierżanta-majora.
1 lipca Palestyńczycy wysunęli kolejne żądania, domagając się uwolnienia tysiąca więźniów (poza wspomnianymi kobietami i niepełnoletnimi), Reuters, 2 lipca 2006. Dwa dni później porywacze wystosowali 24-godzinne ultimatum, grożąc, że w razie jego niespełnienia Szalita dotkną niesprecyzowane konsekwencje, Reuters, 3 lipca 2006. Kilka godzin później Izrael odrzucił ultimatum, stwierdzając, że „nie będzie negocjacji w sprawie uwolnienia więźniów”.