Bitwa pod Bergen – starcie zbrojne, które miało miejsce niedaleko Frankfurtu nad Menem 13 kwietnia 1759 roku, w czasie wojny siedmioletniej.
Wstęp Ponieważ kampania roku 1759 została otwarta, książę Ferdynand ruszył ukradkiem wczesnym marcem na Francuzów. Jego celem był Frankfurt, gdzie Francuzi mieli bazę nad rzeką Men. Intencją było usunięcie Francuzów z Westfalii i przechwycenie inicjatywy przez siły sojusznicze. Pod koniec miesiąca jego armia liczyła około 27 000 ludzi zgrupowanych w trzech dywizjach. Jedna była pod dowództwem Erbprinza, druga księcia Isenburga, zaś trzecia – księcia Holstein-Gottorp.
Działania rozpoczęły się odbiciem Fuldy i Meiningen z rąk Reichsexecutionsarmee pod dowództwem feldmarszałka, księcia Fryderyka Michała von Zweibrücken. Ponieważ cesarska armia wycofała się do Czech, Ferdynand ruszył do Hesji mając nadzieję dopaść korpus de Broglie’a, zanim otrzyma on posiłki. Broglie jednak zdołał wzmocnić korpus kontyngentem Sasów generała von Dyherrna oraz francuskimi pułkami, które był w stanie zebrać. Rozmieścił on swą małą armię w umocnionym mieście Bergen (dziś dzielnica Frankfurtu nad Menem) i czekał na rozwój wypadków.