C w etenie ) Wśród elektronów walencyjnych atomu centralnego wyróżnia się: wolne pary elektronowe danego atomu (zlokalizowane w polu jednego jądra) - stanowią pary niewiążące elektrony, które są wspólne dla dwóch sąsiadujących atomów - stanowią pary wiążące (pary zlokalizowane w polu dwóch sąsiadujących jąder) Wśród par wiążących wyróżnić można pary σ i pary π, które mogą tworzyć: wiązania typu σ (o symetrii względem osi łączącej jądra) wiązania typu π (o obszarze orbitalnym złożonym z dwóch fragmentów leżących poza osią łączącą jądra)
Określonym wartościom liczby przestrzennej oznaczanej symbolem Lp, równej liczbie orbitali zhybrydyzowanych (LH), odpowiada określona geometria cząsteczka. O kształcie cząsteczki decyduje liczba wiążących par elektronowych (PW) i wolnych par elektronowych (WPE). Ich suma wskazuje typ hybrydyzacji, a tym samym podstawowy wielościan koordynacyjny, którego naroża zajmują atomy lub wolne pary elektronowe: Lp = σPW + WPE = LH gdzie: σPW - liczba par elektronowych tworzących wiązanie σ; wynosi ona tyle, ile atomów B jest przyłączonych do atomu centralnego A. Przykład: dla σPW = 5, dla σPW = 2, dla σPW = 3, WPE - liczba wolnych par elektronowych atomu centralnego;