W latach 1978–1982 była aktorką Teatru Słowackiego w Krakowie.
Krzysztof Kieślowski zaangażował ją do roli niepozornej i małomównej Werki, siostry Daniela (Jacek Sas-Uhrynowski) i miłości Witka Długosza (Bogusław Linda) w dramacie psychologicznym Przypadek (1981). Kieślowski następnie zaproponował jej zagranie roli Magdy w melodramacie Krótki film o miłości, ale w tym czasie wygrała casting do kostiumowego serialu telewizji NRD Blask Saksonii i chwała Prus (Sachsens Glanz und Preußens Gloria, 1985-1987), w którym wcieliła się w postać hrabiny Cosel. U Kieślowskiego zagrała jeszcze w dramacie psychologicznym Bez końca (1984) i czarnej komedii Trzy kolory. Biały (1993).
W latach 1983–1990 występowała w Teatrze Narodowym. Następnie w latach 1990–1997 grała w warszawskim Teatrze Polskim, w którym odniosła sukces w roli Elmiry w komedii Moliera Tartuffie (reż. Jan Bratkowski), zdobywając w 1992 nagrodę aktorską na 33. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. W 1998 związała się z Teatrem Ateneum i zwyciężyła na 37. Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych w plebiscycie popularności za rolę Doris w przedstawieniu Za rok o tej samej porze (reż. Barbara Sass) w Teatrze na Woli im. Tadeusza Łomnickiego. W 1998 została aktorką Teatru Ateneum.