por. dzisiejsze francuskie fils). Na Wyspy Brytyjskie zaniesiony został przez Normanów, np. Fitzroy, Fitzgerald. W późniejszych czasach oznaczał nieślubne dziecko królewskie lub książęce, uznane przez ojca.
Węgry Rzadko spotykana, przechowana obecnie w nazwiskach, jest końcówka -fi (lub -fy), przeznaczona dla synów, np. Sándor Petőfi, aczkolwiek w tym przypadku jest to nazwisko dosłownie przetłumaczone; ojciec poety był zmadziaryzowanym Serbem i nazywał się Petrović. W języku węgierskim nazwisko zapisywane jest zawsze przed imieniem.
Rumunia Bardzo popularne w Rumunii są nazwiska zakończone na -escu, np. Petrescu (czyli 'syn mężczyzny o imieniu Petru’).
Inne kraje europejskie Hiszpania: -ez, niekiedy -az, -es (np. Luis Henríquez, Feliciano López, Susana Díaz) Gruzja: -szwili (np. Lewan Kobiaszwili, Micheil Saakaszwili, Iosif Wissarionowicz Dżugaszwili)
Etiopia W Etiopii na prawach nazwiska funkcjonuje imię ojca w niezmienionej postaci, np. Mengesza syn Johannysa będzie się nazywał Mengesza Johannys, a gdy on sam będzie miał syna o imieniu Tewodros, będzie on nazywał się Tewodros Mengesza. Decyduje kolejność, np.