Akcja okazała się skuteczna, a zasoby placówki zwiększyły się o 300 woluminów i 80 tysięcy złotych. Na początku roku 1947 zasoby biblioteki liczyły już 2500 pozycji i był to – jak podaje Ryszard Zawadzki w swej pracy pt. Rozwój działalności publicznych bibliotek powszechnych na Dolnym Śląsku – największy i najbogatszy księgozbiór polski w ówczesnym województwie wrocławskim. Rok 1948 to okres dynamicznej rozbudowy i rozwoju biblioteki. Wzbogacał się również księgozbiór obcojęzyczny, rozbudowywany głównie na podstawie darów, np. Konsulat Brytyjski przekazał 81 woluminów w języku angielskim, a Towarzystwo Przyjaźni Francusko-Polskiej przekazało ponad 200 woluminów w ojczystym języku Francuzów. Prężnie rozwijały się też filie biblioteki. W 1951 było ich już 7, a łączny księgozbiór liczył książek oraz 3601 czytelników, którzy dokonali 57200 wypożyczeń. W zasobach można było znaleźć pozycje z beletrystyki, historii literatury czy filozofii. W latach 1946–1956 biblioteka podlegała pod Ministerstwo Oświaty, które dzieliło centralnie pieniądze, w efekcie czego wałbrzyska biblioteka uzyskała pozycji, jednak w większości mało wartościowych. Lata te to także okres politycznych perturbacji, które nie pozostały bez znaczenia dla księgozbioru wałbrzyskiej biblioteki.