thumb|300px|Przedstawiciele nurtu psychologii psychodynamicznej – z przodu Sigmund Freud, G. Stanley Hall, Carl Jung; z tyłu Abraham A. Brill, Ernest Jones, Sándor Ferenczi. Fotografia wykonana na Clark University w Worcester w stanie Massachusetts we wrześniu 1909 r. Podejście psychodynamiczne w psychologii () – jedna z głównych szkół psychologicznych, która kładzie nacisk na dynamiczne siły rządzące osobowością, wskazuje możliwości występowania konfliktów między nimi oraz przedstawia propozycję ich redukcji („leczenia”). Podejście to uznaje, że głównym źródłem psychologicznych problemów zdrowotnych jest konflikt między sprzecznymi dążeniami różnych warstw osobowości, co skutkuje lękiem, złym samopoczuciem oraz innymi niekorzystnymi objawami.
Dzieje Ojcem podejścia psychodynamicznego jest Zygmunt Freud, który jako pierwszy wprowadził do psychologii pojęcie nieświadomości oraz stworzył kompletną teorię psychologiczną (freudyzm) wraz z oryginalną metodą terapeutyczną (psychoanaliza). Kontynuatorzy Freuda dodawali do myśli swego mistrza własne rozważania i jednocześnie ujmowali z niej fragmenty, z którymi się nie zgadzali, tworząc w ten sposób nurt neopsychoanalizy.