Idealny izomorfizm wykazują ałuny – kryształy idealnie izomorficzne mają taką samą postać krystalograficzną i jednakowe kąty między odpowiadającymi sobie ścianami. Oliwiny tworzą szereg, w którym forsteryt (Mg2SiO4) i fajalit (Fe2SiO4) są skrajnymi ogniwami, jako że magnez i żelazo zastępują się wzajemnie w dowolnej proporcji (różnica promieni jonowych jest mniejsza niż 15%). W węglanach trygonalnych (grupa kalcytu) zastąpienie wapnia przez magnez byłoby bardzo trudne, ponieważ różnica ich promieni jonowych jest większa niż 15%; dlatego też między kalcytem (CaCO3) a dolomitem (CaMg(CO3)2) nie ma substancji izomorficznej. Może natomiast do niej dojść między syderytem (FeCO3) a magnezytem MgCO3); w tym wypadku wymieniają się wzajemnie żelazo (Fe) i magnez (Mg).
Podobieństwo zewnętrznej postaci takich kryształów wynika z podobieństwa ich wewnętrznej budowy, czyli struktury (izostrukturalność).
Mogą one tworzyć szeregi izomorficzne = (roztwory stałe), np.: albit – anortyt diopsyd – hedenbergit forsteryt – fajalit ferberyt – hubneryt
Kategoria:Mineralogia Kategoria:Krystalografia