W 1647 uzyskał tytuł hrabiego Ortali. W latach 1648–1651 jako generał gubernator zarządzał zachodnimi prowincjami Szwecji. Po śmierci uroczyście pochowano go w kościele Riddarholmskyrkan w sztokholmskiej w dzielnicy na wyspie Riddarholmen – Panteonie wybitnych Szwedów. Cechowała go niesłychana i nieobliczalna szybkość działania, choć często musiał dowodzić niesiony w lektyce, ze względu na chorobę nie pozwalającą mu dosiąść konia. Dowodząc artylerią, starał się wykorzystać ówczesną wiedzę naukową dla wyzyskania optymalnej skuteczności jej ognia na polu bitwy. Był także znakomitym inżynierem wojskowym.
Przypisy
Bibliografia Mała encyklopedia wojskowa. Warszawa: Wyd. MON, 1967
Kategoria:Szwedzcy marszałkowie polni Kategoria:Generalissimusowie Kategoria:Uczestnicy wojny trzydziestoletniej (strona szwedzka) Kategoria:Urodzeni w 1603 Kategoria:Zmarli w 1651