Określenie „interstycjalna” odnosi się do przestrzeni pomiędzy ziarnami osadu. Występują w nich zarówno woda porowa, jak i organizmy, dla których przestrzeń między ziarnami stanowi środowisko życia. Termin „hyporeiczna” podkreśla natomiast funkcjonalne połączenie tej przestrzeni z ciekiem i zachodzącą w niej wymianę wody.
Położenie geograficzne Strefa występuje przede wszystkim w obrębie dolin rzecznych, pod dnem rzek i strumieni oraz w osadach brzegowych. Jej rozwój jest szczególnie wyraźny tam, gdzie dno cieku zbudowane jest z przepuszczalnych osadów, takich jak żwir, piasek lub mieszaniny frakcji mineralnych. W układach o małej przepuszczalności wymiana wody pomiędzy korytem i podłożem jest ograniczona.
Zasięg strefy może być powiązany z budową tarasów rzecznych, obecnością równiny zalewowej oraz charakterem osadów budujących dno i brzegi. W dużych systemach rzecznych strefa hyporeiczna może być związana nie tylko z bezpośrednim podłożem koryta, lecz także z obszarami aktywnej wymiany pomiędzy ciekiem, osadami i wodami podziemnymi znajdującymi się w obrębie doliny.