709 Nie wiadomo, co skłoniło Offę do abdykowania, udania się do Rzymu i wstąpienia tam do klasztoru. Być może rzeczywiście wybrał życie zakonne, a być może był to rodzaj politycznej banicji. Król Mercji 60px 704 709 Abdykował, by udać się do Rzymu i wstąpić tam do klasztoru (razem z nim udał się Offa z Essexu). Cesarz bizantyjski Michał VI Stratiotikos 100x100px 1056 31 sierpnia 1057 Patriarcha Konstantynopola – Michał Keroularios przekonał go, aby abdykował na korzyść Izaaka Komnena, który wszczął bunt w celu detronizacji cesarza. Cesarz wysłuchał jego rady i został mnichem. Cesarz bizantyjski Izaak I Komnen 100x100px 1057 22 listopada 1059 Pod wpływem choroby uznanej za śmiertelną złożył godność cesarską i wycofał się do klasztoru Studion. Cesarz bizantyjski Michał VII Dukas 100x100px 1071 31 marca 1078 Wystąpienie zbrojne przeciwko niemu zakończone obwołaniem Nicefora Botaniatesa cesarzem. Cesarz rzymski Henryk IV Salicki 173x173px 1056 31 grudnia 1106 Abdykował po opuszczeniu go przez ostatnich stronników podczas kolejnej skierowanej przeciwko jego panowaniu wojnie domowej. Król Danii Eryk III Jagnię 111x111px 1137 1146 Powodem abdykacji była głęboka religijność króla, która skłoniła go do wstąpienia do klasztoru w Odense, gdzie wkrótce zmarł. Król Czech Władysław II 100x100px 1140Do 1158 tylko książę Czech.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Abdykacja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.