Doniosę o wszystkim memu dworowi.
Zagrożony przez konfederatów barskich, którzy 22 października 1770 ogłosili jego detronizację, opuszczony przez stronników, tonący w długach król Stanisław August Poniatowski jedyne oparcie widział w popierającej go Rosji, w osobie jej posła.
Kasper von Saldern
Katarzyna II próbowała jeszcze zachować Rzeczpospolitą w całości jako rosyjski protektorat. Dlatego od kwietnia 1771 mianowała nowym ambasadorem w Warszawie Kaspera von Salderna, protegowanego ministra Nikity Iwanowicza Panina. Jednakże przeprowadzona przez konfederatów 3 listopada 1771 w Warszawie próba porwania króla ostatecznie uświadomiła jej, że Stanisław August przestał być mocnym i wiarygodnym gwarantem rosyjskiego protektoratu nad Rzecząpospolitą.
Otto Magnus von Stackelberg
Po podpisaniu traktatu I rozbioru 5 sierpnia 1772 do Polski przybył nowy rosyjski poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny Otto Magnus von Stackelberg, który miał zająć się ratyfikowaniem jego postanowień przez sejm. Co też nastąpiło dzięki przekupieniu wielu posłów na Sejmie Rozbiorowym (1773–1775) dnia 30 września 1773. Stackelbergowi obniżono rangę dyplomatyczną, tak by na czas przeprowadzenia rozbioru wyrównać ją z rangą przedstawicieli Prus i Austriis.