Służba wojskowa thumb|Książę Aleksander Ludwik Sułkowski w mundurze podporucznika 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich Na dwa tygodnie przed wybuchem I wojny światowej wstąpił jako jednoroczny ochotnik do Pułku Ułanów Cesarza Nr 4. Od lipca 1914 do maja 1915 kształcił się w szkole oficerskiej w Holíč. 25 maja został mianowany wachmistrzem ochotniczym w polu na froncie rosyjskim, następnie 21 lipca kadetem rezerwy. 2 maja 1916, rangą od 1 sierpnia 1915, został mianowany podchorążym rezerwy. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916 w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W przedostatnim roku wojny, pod koniec marca, został przeniesiony do służby w kancelarii, a na pięć miesięcy przed jej zakończeniem oddelegowano go do leczenia. Brał udział w ciężkich bitwach w ofensywie Brusiłowa nad Dniestrem. 10 czerwca 1916, podczas walk w Bukowinie, w trakcie odwrotu spod Horoszowców doszło do starcia jego oddziałów z wrogiem pod Dobronowcami. Nie bacząc na ciągły ostrzał z broni maszynowej i artylerii dostarczał meldunki pomiędzy swym szwadronem a dowództwem. Odwagę i brawurę okupił ciężkimi ranami od karabinu maszynowego w płuco i ramię. Mimo to trwał jeszcze przez kilka godzin na posterunku bez pomocy lekarskiej. Za okazaną odwagę został odznaczony Brązowym, a następnie Srebrnym Medalem Waleczności 2.