Drzewa pozbywają się suchych gałęzi w różny sposób. Ze sposobem obłamywania związany jest sposób zarastania pozostałych przy pniu części gałęzi i łączenia się z otaczającą tkanką drewna pnia. W okresie życia gałęzi drewno sęków jest zawsze zrośnięte w jedną całość z drewnem pnia. Takie sęki nazywa się zrośniętymi.
Wraz z zamarciem gałęzi przerwana zostaje łączność tkanki sęka z drewnem pnia. Nowo powstałe słoje roczne pnia otaczają stopniowo coraz większą część pozostałej suchej gałęzi, nie mając z nią bezpośredniego połączenia. W ten sposób powstają sęki niezrośnięte.
Pozostający po opadnięciu gałęzi czy podkrzesywaniu fragment gałęzi określany jest jako tylec.
Podział sęków mały|Sęki zarośnięte, widoczne pęknięcia Według normy (PN-79/D-01011) dzieli sęki na 1. Sęki otwarte:
a) w zależności od stopnia zrośnięcia z otaczającym drewnem:
zrośnięte, częściowo zrośnięte, sęki niezrośnięte,
b) w zależności od stanu zdrowotnego:
zdrowe, nadpsute, zepsute
c) w zależności od stopnia zgrupowania:
pojedyncze, skupienie sęków.
2.