w Giewartowie, Kosewie, Powidzu i Przybrodzinie.
Podczas zaborów przez jezioro przebiegała granica rosyjsko-pruska.
Dane morfometryczne Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 1035,9 ha przez 1097,5 ha do 1174,7 ha.
Zwierciadło wody położone jest na wysokości 98,4–98,5 m n.p.m. lub 98,3 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 11,5 m lub 12,7 m, natomiast głębokość maksymalna 46,0 m lub 45,4 m.
Na podstawie badań przeprowadzonych w 2004 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości i II kategorii podatności na degradację. W późniejszych latach czystość wody w jeziorze uległa poprawie. Według badań z 2015 roku, Jezioro Powidzkie zostało zaliczone do I klasy czystości. W 2023 roku rekord widzialności w tym jeziorze wyniósł aż 10,38 m.
Powierzchnia zlewni całkowitej (z jeziorem) wynosi 80,1 km².
Legenda Według dawnej legendy przed wiekami nad Jeziorem Powidzkim stał kamienny posąg pogańskiego bożka Powidza, a w pobliskim chramie jego nieśmiertelna córka Diwa strzegła wiecznie płonącego ognia. Któregoś dnia Mieszko I, głosząc nową wiarę, strącił jednak posąg do jeziora. Widząc to Diwa rzuciła się za posągiem w fale jeziora. Do dziś w marcowe noce ma wynosić na brzeg posąg swojego ojca, śpiewając przy tym dawne pieśni ludowe.