(Galilejczyku, zwyciężyłeś!).
Powstanie dramatu Krasiński spędził Wielkanoc 1833 w Warszawie, zwolniony dla poratowania zdrowia z obowiązku pełnienia służby urzędniczej w Petersburgu. W kwietniu wyjechał wraz z przyjacielem, Konstantym Danilewiczem, do Wiednia, by leczyć katastrofalnie pogarszający się wzrok. Od jesieni przebywał we Włoszech, najpierw w Wenecji, a potem w Rzymie. Dramat zaczął pisać wiosną, jeszcze w Wiedniu, a ukończył jesienią we Włoszech.
Genezy utworu badacze dopatrują się w niektórych faktach z biografii autora: w uległości wobec serwilizmu ojca, która najpierw doprowadziła go do konfliktu ze studentami warszawskimi, a następnie do konfliktu wewnętrznego, wobec braku zgody ojca na udział syna w powstaniu listopadowym; w przyjęciu, choć z oporami, poglądów ojca o jakobińskim charakterze polskiego zrywu powstańczego oraz w przywiązaniu od dzieciństwa do wielkiej tradycji rodowej.
Bogaty jest również rodowód literacki dzieła. Oprócz wpływu pieśni ludowych i ballad, widać w dwóch początkowych częściach utworu wpływ dramatu mieszczańskiego, a w tragicznych losach Orcia – powieści grozy.