przed 1928 r. w. używane także w Turcji. tzw. cyfry wschodnio-indyjsko-arabskie (lub wschodnioarabskie) – stosowane w innych krajach islamskich, w których niearabski język urzędowy zapisywany jest przy pomocy pisma arabskiego w (Iranie, Pakistanie oraz w Indiach – w przypadku liczb stosowanych wraz z językiem urdu).
Bardziej znana jest wersja pierwsza, jakkolwiek liczba użytkowników obu systemów liczbowych jest zbliżona (po ok. 200–300 mln).
Używane niekiedy nazwy: cyfry indyjsko-arabskie czy cyfry wschodnio-indyjsko-arabskie nie odnoszą się do stosowania tych cyfr na terenie Indii (choć są używane przez kilkadziesiąt milionów muzułmanów w płn.-zach. części kraju), ale podkreślają, że chodzi o inny zestaw cyfr niż te, które nazywane są potocznie arabskimi. Przymiotnik indyjskie podkreśla różnicę w stosunku do europejskich cyfr arabskich, wskazuje też na podobieństwo wyglądu tych cyfr do oryginalnych indyjskich znaków liczbowych.
Zwykle w krajach używających „oryginalnych” cyfr arabskich stosowane są – czasem pomocniczo, a czasem równolegle – europejskie cyfry arabskie. W niektórych krajach arabskich (np.