Każdy akt zamykała tak rozbudowana scena taneczna, że Francuzi uznali dzieło za balet z interludiami dramatycznymi, a nie za operę, co ogromnie oburzyło kompozytora.
Twórczość Oprócz oper Cavalli pisał także utwory o charakterze religijnym, które zostały wydane w zbiorach: Musiche sacre... i Vesperi a 8 voci.
Niektóre z oper Francesco Cavallego: Le nozze di Teti e di Peleo (1639) Gli amori d’Apollo e di Dafne (1640) La Didone (1641) La virtú de’ strali d’Amore (1642) L’amore innamorato (1642, nie dotrwała do naszych czasów) La virtù dei strali d’Amore (1642) L’Egisto (1643) La Deidamia (1644, nie dotrwała do naszych czasów) L’Ormindo (1644) Il Titone (1645) Il Romolo e 'l Remo (1645, nie dotrwała do naszych czasów) La Doriclea (1645) La prosperità infelice di Giulio Cesare dittatore (1646, nie dotrwała do naszych czasów) La Torilda(1648) L’Euripo (1649) Il Giasone (1649) L’Orimonte (1650) La Bradamante (1650, nie dotrwała do naszych czasów) L’Armidoroi (1651, nie dotrwała do naszych czasów) L’Oristeo (1651) La Rosinda (1651) La Calisto (1651) L’Eritrea (1652) La Veremonda, l’amazzone di Aragona (1652) L’Orione (1653) Il Xerse (1654) Il Ciro (1654) L’Erismena (1655) Statira principessa di Persia (1656) L’Artemisia (1657) L’Hipermestra (1658) L’Antioco (1659, nie dotrwała do naszych czasów) Il