Zgodnie z jej wolą trzy najcenniejsze wiolonczele zostały przekazane uczelniom muzycznym. Stradivariusa z 1717 otrzymała Królewska Akademia Muzyczna w Londynie. Dochód z jego sprzedaży został wykorzystany na ufundowanie rocznego stypendium dla najlepszego wiolonczelisty. Najbardziej znanymi stypendystami byli Jacqueline du Pré, Steven Isserlis i Julian Lloyd Webber. Wiolonczela Montagnana z 1740 została podarowana Konserwatorium Muzycznemu w Porto. Instrument jest wypożyczany członkom Orquestra Sinfônica de Porto Alegre. Trzeci instrument, Lockey Hill z I poł. XIX wieku, Suggia zapisała Narodowemu Konserwatorium w Lizbonie, aby oddać hołd swojemu ojcu, który tam studiował.
Była Komandorem Orderu Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia) i Wielkim Oficerem Orderu Chrystusa (Portugalia).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Portugalscy instrumentaliści Kategoria:Wiolonczeliści Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Chrystusa (Portugalia) Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Ludzie urodzeni w Porto Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1950