Po wojnie, w 1946 został inspektorem PAP w Warszawie. Potem, w stopniu kapitana został naczelnikiem Wydziału V Departamentu V MBP (zwalczanie wrogiej działalności kleru) i pełnił tę funkcję od 21 marca 1946 do 30 czerwca 1946. Już jako major od lipca 1946 był wicedyrektorem Departamentu V. Zwolniony w związku z przejściem do innej pracy 25 października 1949.
1 listopada 1949 rozpoczął pracę w Departamencie Nadzoru Sądowego w Ministerstwie Sprawiedliwości. Był inicjatorem utworzenia tzw. Sekcji Tajnej Sądu Najwyższego, która zajmowała się fingowaniem procesów o współpracę z okupantem; wiele z nich zakończyło się wyrokami śmierci. W 1955 przeszedł do pracy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954).
Wg niektórych źródeł zmarł w latach 50..
Autor książki „Chrześcijaństwo na tle religii świata” (1964) i powieści „Prorok” (1971), a także monografii prawniczych.
Przypisy
Bibliografia Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza.