W 1981 roku opublikował swój pierwszy tekst na łamach „Pamiętnika Literackiego” artykułem pt. Sarmacki kanibalizm księdza Baki. Prekursor mikrologicznych badań nad literaturą. Pisana pod kierunkiem profesor Marii Janion praca doktorska dotycząca twórczości księdza Józefa Baki została uznana za spełniającą wymogi pracy habilitacyjnej, wobec czego jako rozprawę doktorską przedstawił w 1992 studium Rzeczy i słowa. Studia o wyobraźni poetyckiej Skamandrytów (promotor: prof. Ireneusz Opacki). W 1993 uzyskał stopień doktora habilitowanego, na podstawie obronionej w IBL monografii Czarny karnawał. „Uwagi o śmierci niechybnej” księdza Baki – poetyka tekstu i paradoksy recepcji; w 1995 otrzymał stanowisko profesora na Uniwersytecie Śląskimhttp://www.ppibl.ibl.waw.pl/mediawiki/index.php?title=Aleksander_NAWARECKI [dostęp 2023-09-30]..
Następnie rozwijał ideę mikrologii literackiej, tworząc kolejne teksty dotyczące literackiej wybiórczości w postrzeganiu rzeczy (nazwanej przez niego parafernologią), literackiego postrzegania roślin i zwierząt (zoofilologia) oraz tego, co dotychczas uznawano za błahe w dokonaniach „wielkich” pisarzy (pośród nich sam wymienia Mickiewicza i Słowackiego)https://us.edu.pl/instytut/il/osoby/aleksander-nawarecki/ [dostęp 2023-09-30]..