Okres powojenny 16 sierpnia 1954 zmarła żona artysty, Elżbieta. Steller ożenił się później z poznaną jeszcze w czasie wojny w Międzybrodziu Żywieckim Stefanią Partyką. Po okresie załamania po śmierci pierwszej żony powrócił do intensywnej pracy. Obok ulubionego drzeworytu tworzył liczne akwarele. Za nagrody i oszczędności w 1960 nabył niewielki, drewniany dom w Wiśle, w którym spędzał większość czasu. W 1974 władze wojewódzkie zorganizowały mu wielką wystawę retrospektywną z okazji zbliżających się 80. urodzin i 60-lecia pracy dla Polski. Wkrótce po tym, pod koniec sierpnia 1974 artysta złamał w Wiśle nogę w biodrze i zmarł niedługo później w Katowicach. Pochowany został na cmentarzu przy ul. H. Sienkiewicza w Katowicach. mały|Grób Pawła Stellera na cmentarzu przy ul. Sienkiewicza w Katowicach Pozostawił po sobie ponad 10 500 prac, w tym 243 drzeworyty, ponad 1000 akwarel, setki rysunków ołówkiem i piórkiem, ilustracji do podręczników, książek, kalendarzy itp.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (19 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Srebrny Krzyż Zasługi (11 listopada 1934) „za zasługi na polu pracy oświatowej, wychowawczej i społecznej”.