miejsce w biegu przełajowym na międzynarodowych mistrzostwach w biegach przełajowych 1971 w San Sebastián oraz zdobył brązowy medal na międzynarodowych mistrzostwach w biegach przełajowych 1972 w Cambridge.
Zdobył brązowy medal w biegu na 5000 metrów na letnich igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium, przegrywając jedynie z Lasse Virénem z Finlandii i Mohammedem Gammoudim z Tunezji. Na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1974 w Christchurch zajął 5. miejsce w biegu na 5000 metrów i 6. miejsce w biegu na 10 000 metrów.
Zwyciężył w biegu na 3000 metrów, przed Pekką Päivärintą z Finlandii i Borisem Kuzniecowem z ZSRR na halowych mistrzostwach Europy w 1975 w Katowicach. Zdobył złoty medal na mistrzostwach świata w biegach przełajowych w 1975 w Rabacie. Zajął 7. miejsce w biegu na 5000 metrów na letnich igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu.
Był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 5000 metrów w 1969, wicemistrzem na tym dystansie w 1973 w oraz brązowym medalistą w biegu na 3 mile w 1968 i w biegu na 5000 metrów w 1972, a także halowym mistrzem AAA w biegu na 3000 metrów w 1972, 1973 i 1975 oraz brązowym medalistą w tej konkurencji w 1968 i 1969.