W latach 1990–1992 służył w Polskim Kontyngencie Wojskowym Sił Pokojowych UNDOF w Syrii, po czym po misji objął stanowisko szefa wydziału ds. wizyt zagranicznych Dowództwa Krakowskiego Okręgu Wojskowego. Od kwietnia 1993 był szefem logistyki misji pokojowej ONZ na Saharze Zachodniej. W marcu 1994 został wyznaczony na dowódcę 6 Brygady Desantowo-Szturmowej. W 1996 został mianowany na stopień generała brygady. Od listopada 1996 współtworzył 25 Dywizję Kawalerii Powietrznej w Tomaszowie Mazowieckim. W latach 1999–2002 był szefem Pionu Szkolenia i Ćwiczeń w Dowództwie Sojuszniczych Sil Zbrojnych NATO w Europie (SHAPE). W 2002 objął stanowisko zastępcy dowódcy 3 Międzynarodowego Korpusu Armijnego w Turcji. W 2002 został mianowany na stopień generała dywizji. W pierwszym półroczu 2004 był dowódcą II zmiany Wielonarodowej Dywizji Sił Stabilizacyjnych (MND CS) w Iraku. Z dniem 1 lipca 2004 objął dowództwo nad 2 Korpusem Zmechanizowanym w Krakowie, gdzie pełnił służbę do 2007. 15 sierpnia 2004 został mianowany na stopień generała broni, a w 2010 na stopień generała.. W latach 2007–2014 pełnił służbę na różnych stanowiskach, w tym zastępcy dowódcy strategicznego NATO ds. transformacji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mieczysław Bieniek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.