Początkowo był związany z endecją, w 1926 roku wszedł w skład Wielkiej Rady Obozu Wielkiej Polski. Później zbliżył się do kręgów rządowych, związany był ze Stronnictwem Zachowawczym. W 1935 roku został posłem sejm z okręgu nr 95 z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. W izbie sprawował funkcję wiceprezesa Koła Rolników. W lutym 1937 roku wszedł w skład koła parlamentarnego Obozu Zjednoczenia Narodowego. Wystąpił jednak z niego w kwietniu 1938 roku.
Pełnił funkcje kierownicze w takich organizacjach jak: Wielkopolskie Towarzystwo Kółek Rolniczych (gdzie w latach 1935–1939 był wiceprezesem), Wielkopolska Izba Rolnicza, Związek Eksporterów Zboża, Międzynarodowy Europejski Związek Buraczany. Był członkiem Sejmiku i Wydziału Powiatowego w Szamotułach.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Został wzięty do niewoli przez Niemców. Trafił do obozu przejściowego w Radomiu, a później do oflagu w Woldenbergu. Zmarł tamże w 1941 roku. Pochowany na cmentarzu wojennym w Stargardzie.
Życie prywatne Bogusław Łubieński był synem Joanny z Chełkowskich i Wojciecha Łubieńskich, wnukiem Bogusława i bratem Anny. Z małżeństwa z Antoniną z Grodzickich pozostawił córkę Marię i syna WojciechaRomuald Krygier, Ich ślad na ziemi szamotulskiej, s.