Dla zabezpieczenia tyłów Rumiancew wydzielił 11-tysięczny oddział, a z pozostałymi siłami 27 tys. żołnierzy i 118 dział, ubiegł Turków i w nocy na 1 sierpnia 1770 wyruszył w stronę ich pozycji. Armię swą uszykował w 5 czworoboków piechoty, pomiędzy którymi rozmieszczona była jazda. Czworobokami atakował armię turecką z frontu, ze skrzydeł i z tyłu. Wobec zbliżających się Rosjan ok. 5 rano Turcy rzucili do natarcia swą jazdę. Po trzech godzinach walk ich jazda została odparta, głównie wskutek ognia artylerii i piechoty. Po dalszej wymianie ognia artyleryjskiego Rosjanie ruszyli do natarcia na obóz turecki. Po ich odparciu z kolei Turcy wykonali kontruderzenie, wdzierając się w rosyjski czworobok prawego skrzydła. Trudną sytuację uratowała szarża jazdy rosyjskiej i janczarzy zostali odrzuceni do własnego obozu. Wykorzystując powodzenie, Rosjanie natychmiast ruszyli do generalnego natarcia, przełamując turecką obronę. Armia turecka rzuciła się do ucieczki.
Turcy stracili około 20 000 zabitych i rannych oraz 140 dział, Rosjanie natomiast 1 500 zabitych i rannych. 3 sierpnia Rumiancew dopadł uciekających Turków na przeprawie przez Dunaj, zadając im dalsze poważne straty (ze zdobyciem m.in.