W roku 1697 brał udział w zdobyciu Cartageny przez Francuzów. Nieznane są jego dalsze losy.
Exquemelin jest autorem dziennika, który wydał w języku niderlandzkim Jan ten Hoorn pod tytułem De Americaensche Zee-Roovers w 1678 roku, w Amsterdamie. Praca jest cennym opisem działalności bukanierów w oparciu o informacje zdobyte przez Exquemelina, wzbogacone być może o uwagi innego chirurga – Hendricka Smeeksa (podejrzewano nawet, że jest to ta sama osoba, używająca pseudonimu).
Książka stała się bestselerem i zachowała popularność przez całe XVIII stulecie. Pierwotne holenderskie wydanie, w formacie octavo, było kosztownie wydane, z dwunastoma pełnostronnicowymi rycinami – okazało się jednak dobrą inwestycją, o czym świadczyły dodruki i tłumaczenia. Książkę przetłumaczono m.in. na język niemiecki (Die Americanische See-Räuber, 1679), hiszpański (Pirates de la America, dwa wydania: 1681 i 1682), angielski (Bucaniers of America, co najmniej osiem wydań w latach 1684–1704), francuski (Histoire des Aventuries, minimum sześć wydań między 1686 a 1713) oraz polski (Bukanierzy amerykańscy, 1972). Exquemelin łączył lekki styl z opisami przygód w egzotycznych, mało znanych miejscach, scenami walk, heroicznych wyczynów i okrutnych tortur, pozwalając czytelnikom identyfikować się z odważnymi bukanierami, którzy kochali bogactwa i wolność.