Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: S. s. phoenicophila (E. Hartert, 1916) – oazy na południe od gór Atlas w Maroku, Algierii, Tunezji oraz w zachodniej Libii S. s. aegyptiaca (Latham, 1790) – Egipt w dolinie Nilu, od Kanału Sueskiego po Wadi Halfa S. s. senegalensis (Linnaeus, 1766) – Senegal na wschód do Somalii, dalej na południe aż po RPA; zachodnia Arabia od Medyny (Arabia Saudyjska) na południe do południowego Jemenu; do tego Sokotra S. s. cambayensis (Gmelin, JF, 1789) – wschodnia Arabia i wschodni Irak na wschód po Pakistan i Indie S. s. ermanni (Bonaparte, 1856) – obszary na wschód od Morza Kaspijskiego i Kazachstan na wschód po północno-zachodnie Chiny (zachodni Sinciang) i na południe po Afganistan.
Synogarlicę senegalską introdukowano do Australii Zachodniej. Ptaki podgatunku S. s. phoenicophila spotykane są również w Turcji i północnej Syrii, gdzie prawdopodobnie zostały wprowadzone. W sierpniu 2020 miała miejsce obserwacja ptaka w Brzegu w województwie opolskim, ze względu jednak na wątpliwości, czy pojawił się w sposób naturalny, stwierdzenie to zostało zaliczone do kategorii D (według klasyfikacji AERC) i gatunek nie został wciągnięty na listę polskiej awifauny.