Na ogólne życzenie obiekt otrzymał imię projektanta - Gilera.
Pierwszy międzynarodowy konkurs rozegrano w ramach zawodów o mistrzostwo powiatu kamiennogórskiego 18 stycznia 1926 roku. Wygrał go Blom Zeth z Norwegii, który wynikiem 39,5 metra ustanowił pierwszy jej rekord. Najważniejszą imprezą, jaka odbyła się tutaj w okresie międzywojennym, były mistrzostwa Dolnego Śląska (25 stycznia 1931 roku).
Skocznia była wykorzystywana jako obiekt przygotowawczy do igrzysk w Garmisch-Partenkirchen w 1936 r.
Okres powojenny mały|Tablica na progu Pierwszy powojenny rekord ustanowił w 1947 roku Jan Dawidek z klubu TS Wisła Zakopane i wynosił on 52 metry. W styczniu 1949 roku z inicjatywy władz Lubawki rozpoczęto prace remontowe skoczni, trwające do 1950 roku. Na początku 1953 roku dla uczczenia 38. rocznicy powstania Armii Radzieckiej na skoczni zorganizowano zawody. Wygrał je Kazimierz Nowakowski, który oddał skoki na odległość 43,5 oraz 45 metrów. Poza konkursem pobił on rekord skoczni, osiągając odległość 52 metrów.