Ernst Gennat, detektyw niemieckiej policji, po raz pierwszy użył terminu „seryjny morderca” w takim samym znaczeniu, jakie ma dzisiaj, już w 1930 rokuErnst Gennat: "Die Düsseldorfer Sexualmorde." In: Kriminalistische Monatshefte 1930, p. 2–7, 27–32, 49–54, 79–82.. W latach 1913–1929 pracował nad sprawami dotyczącymi niesławnych seryjnych morderców Petera Kürtena i Fritza Haarmanna, ale także zrewolucjonizował policyjną pracę detektywistyczną, opracował coś, co dziś nazywamy „profilowaniem” i założył pierwszy wydział zabójstw. W publikacji „Die Düsseldorfer Sexualverbrechen” z 1930 r. na temat Petera Kürtena użył on terminu „Serienmörder”, który bezpośrednio tłumaczy się jako „seryjny morderca”, ale ogólnie jest tłumaczony jako „seryjny zabójca”.
Termin „seryjne morderstwo” zostaje użyty w książce „The Complete Detective: The Life and Strange and Exciting Cases of Raymond Schindler, Master Detective” autorstwa Richarda Hughesa z 1950 roku. Rozdział drugi tejże książki zatytułowany jest „Seryjny morderca” i opowiada o Arthurze Warrenie Waite, który otruł dwie osoby w 1916 roku. Ale ten podwójny morderca tak naprawdę nie pasuje do współczesnej definicji seryjnego mordercy.