Dlatego też ostrzegał przed heretykami, jak pisze na początku drugiego rozdziału: Znaleźli się jednak fałszywi prorocy wśród ludu tak samo, jak wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzą wśród was zgubne herezje (2,1).
Rozdziały 1 i 3 zajmują jego wyjaśnienia dlaczego paruzja się opóźnia, wtedy bowiem wciąż oczekiwano zapowiadanego „rychłego nadejścia Królestwa Niebieskiego”. Apostoł tłumaczy wiernym, że nadejdzie ona na pewno, lecz Bóg nie chce zguby grzesznika, lecz pragnie aby każdy mógł się nawrócić. Wskazuje też na inną rachubę czasu gdyż: jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień (3,8). Dlatego też napomina aby zawsze prowadzili prawdziwie chrześcijańskie życie. Mówi im też by byli stale gotowi, gdyż jak złodziej zaś przyjdzie dzień Pański (3,10).
Ważna jest także jego nauka o natchnieniu Pisma Świętego i jego tłumaczenie: To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi (1,20) UBG.
Autentyczność Do IV wieku znajomość 2P była niewielka, lecz tylko w Syrii nie był uznawany za natchniony.