Koniowodny (koniowód) – żołnierz trzymający konie spieszonych jeźdźców lub prowadzący konie juczne. thumb|240px|Koniowodni (koniowody) pilnujący koni oddziału saskich ułanów, 1912 Funkcja sprawowana przez żołnierza kawalerii wyposażonej w środek transportu, jakim były konie. Funkcja ta polegała na opiece nad końmi, po spieszeniu się pododdziału kawalerii (sekcji, plutonu, szwadronu), najczęściej do walki pieszej. W trakcie marszu prowadził konie juczne w szykach oddziałów i pododdziałów konnych. Koniowodny występował również w broniach wspierających kawalerię takich jak łączność, pionierzy czy artyleria konna. Dodatkowo występował we wszystkich oddziałach i pododdziałach, których głównym środkiem transportu w walce były konie.
Koniowodni (koniowody) w Wojsku Polskim II Rzeczypospolitej W kawalerii II Rzeczypospolitej pluton składał się z trzech sekcji liniowych i sekcji ręcznego karabinu maszynowego (5 kawalerzystów). W sekcji liniowej (6 kawalerzystów), w każdej trójce jeden z nich był koniowodnym. Przyjęto zasadę, że część koniowodnych sprawowała drugą funkcję. W sekcji drugiej koniowodny drugiej trójki sprawował też funkcję podkuwacza. W sekcji trzeciej koniowodny drugiej trójki był dodatkowo przeszkolony jako sanitariusz medyczny. W sekcji rkm było dwóch koniowodnych, gdyż w niej był dodatkowo jeden koń juczny.