Unikatowy schemat harmoniczny w tym utworze został podobno zainspirowany kiedy Cash przypadkowo odwrotnie odtworzył źle ustawioną taśmę magnetofonową. W oryginalnej wersji tej piosenki Cash śpiewa każdą jej zwrotkę w innej tonacji i ostatnia zwrotka jest śpiewana o oktawę niżej niż pierwsza zwrotka – Cash był jednym z niewielu piosenkarzy którzy mogli bez problemu zejść do tak niskiego basu. W filmie „Spacer po linie” grającemu Casha Joaquinowi Phoeniksowi (który także śpiewa wszystkie piosenki w tym filmie) prawie udaje się zaśpiewać tę piosenkę tak jak oryginał. Pierwotnie Cash planował nagrać tę piosenkę jako powolną balladę, ale Sam Phillps przekonał go aby nagrać ją w szybszym tempie, co Cash zrobił pomimo pewnych sprzeciwów ze swojej strony.
W 2004 utwór został sklasyfikowany na 30. miejscu listy 500 utworów wszech czasów magazynu „Rolling Stone”.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Słowa piosenki
Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1956 Kategoria:Single Johnny’ego Casha Kategoria:Single wydane w roku 1956