Długie, równoległe, oczkowato rzeźbione bukule obecne są u nasady kłujki.
Przedplecze jest w zarysie niemal prostokątne i nie formuje kołnierza wokół szyi. Jego powierzchnią biegną 2, 3 lub 5 podłużnych żeberek; brak jest ich jedynie u wymarłego rodzaju Eopiesma. Boki przedplecza są blaszkowato rozszerzone w paranota. Tył przedplecza jest u form długoskrzydłych wypukły, a u pozostałych skrócony. Na propleurach, poniżej paranotów występują dobrze widoczne jamki, które przypuszczalnie służą za punkty przyczepu mięśni przedniej pary odnóży. Na przedpiersiu znajduje się rowek, w którym w spoczynku leży kłujka. Tarczka jest małych rozmiarów i trójkątnego kształtu. Półpokrywy mają blaszki kostalne () na brzegach zewnętrznych, drobno oczkowane przykrywki podzielone na pola żyłkami podłużnymi, oraz zakrywkę u form długoskrzydłych zaopatrzoną w 3–5 słabo widoczne, nieformujące komórek żyłki, a u pozostałych form zredukowaną lub niemal całkiem nieobecną. Użyłkowanie skrzydła tylnego odznacza się brakiem żyłki subkostalnej oraz rozdzielnie biegnącymi w części odsiebnej żyłkami radialną i żyłką medialną. Z wyjątkiem rodzaju Miespa śródpiersie ma rowek na kłujkę. Ujścia gruczołów zapachowych zatułowia mają postać szczątkową. Panewki bioder są otwarte.