Grzbiet ciemnoszary, szarobrązowy do czerwonobrązowego, pokryty okrągłymi brązowymi plamami; wokół ich jasnego środka ułożone są gwieździście lub koliście czarne cętki. Plamy są rozmieszczone rzadziej niż u rekinka psiego. Młode osobniki posiadają 5-6 ciemnych, rozmytych, poprzecznych pasów.
Może dorastać do 170 cm długości (jednak bardzo rzadko osiąga taką długość).
Środowisko Przebywa w spokojnych miejscach nad dnem skalistym, przeważnie na głębokości 20–60 m. Mniej liczny od Scyliorhinus canicula.
Żywi się drobnymi zwierzętami bentonicznymi (mięczaki, skorupiaki, ryby oraz kalmary).
Rozród Gatunek jajorodny. Jaja otoczone rogową otoczką o wymiarach 10-13 x 3,5 cm. Duże, brązowe jaja przyczepione są parami do koralowców, trawy morskiej lub wodorostów za pomocą długich, spiralnych nici. W Morzu Śródziemnym składanie jaj trwa cały rok, w północnej części zasięgu tylko w miesiącach letnich. Młode rekinki o długości ciała 10–16 cm i z małym pęcherzykiem żółtkowym wylęgają się po blisko 9-miesięcznym okresie inkubacji.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rekinkowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza