W międzyczasie (6 czerwca 1904) otrzymał Oficerską Strzelecką Nagrodę.
12 stycznia 1905 odkomenderowany został na Daleki Wschód i mianowany dowódcą ochotniczej komendy wywiadowców w 10 pułku strzelców wschodnich. Komendą dowodził w czasie wojny z Japonią do 16 marca 1906. W walkach przeciwko Japonii wykazał się wielką odwagą i sprawnym dowodzeniem.
Po zakończeniu działań wojennych przeniesiony został z powrotem do 127 Putywelskiego Pułku Piechoty (9 września 1906). 2 lipca 1907 objął dowództwo komendy wywiadowców. 10 października 1907 r. otrzymał awans na stopień sztabskapitana. 10 maja 1912 został odznaczony orderem Św. Stanisława 2 klasy, 15 października 1913 został wyznaczony na dowódcę 12 kompanii ze starszeństwem. 6 lipca 1914 otrzymał awans na stopień kapitana.