Zakłady Kazimierza Szpotańskiego przed II wojną światową zatrudniały około 1200 osób, w tym 100 inżynierów. Funkcjonowały do wybuchu powstania warszawskiego. W tych trudnych czasach Kazimierz Szpotański kładł duży nacisk na aspekty socjalne funkcjonowania zakładu, organizując dla pracowników wczasy oraz szkolenia. Ponadto fundował stypendia i zapewniał praktyki oraz pracę zdolnym studentom Politechniki.
20 października 1944 roku Fabryka została przymusowo przejęta przez Zarząd Tymczasowy i upaństwowiona, a w roku 1945 przemianowana na Pierwszą Państwową Fabrykę Aparatów Elektrycznych. Kazimierz Szpotański zaś, ze względu na silne naciski władzy komunistycznej, musiał opuścić swój zakład. Następnie nazwę Fabryki zmieniono na Zakłady Wytwórcze Aparatury Rozdzielczej im. Georgi Dymitrowa, w skrócie ZWAR, a później Zakłady Wytwórcze Aparatury Wysokiego Napięcia, ale skrót pozostał bez zmian.
W skład ZWAR-u wchodziło kilka fabryk: w Międzylesiu, w Warszawie przy ulicy Gocławskiej, w Lęborku oraz w Przasnyszu (w związku z polityką decentralizacji przemysłu). Fabryka ta zajmowała się głównie produkcją do byłego ZSRR.