Współzałożyciel ugrupowań: Stowarzyszenie Artystów Polskich „Rytm” (1922), Stowarzyszenie Polskich Artystów Grafików „Ryt” (1925) oraz Instytut Propagandy Sztuki. W okresie międzywojennym jego prace publikowała między innymi wydawana w Poznaniu „Tęcza”.
Charakterystycznym elementem jego stylu jest tzw. „grzebyk” Skoczylasa – zazębianie się czarnego z białym – który rytmizuje kompozycje. Jeden z największych zbiorów prac tego artysty znajduje się w Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce. Zgromadzono tam ponad 400 drzeworytów, akwarel, rysunków i dokumentów związanych z osobą twórcy.
Władysław Skoczylas został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (aleja zasłużonych-1-15); autorami nagrobka są Oskar Hansen oraz Elżbieta i Emil Cieślarowie.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 10 kwietnia 1934) „za zasługi na polu pracy artystycznej i pedagogicznej”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929) „za zasługi na polu sztuki”.
Wybrane dzieła Profil górala, 1911, suchoryt – I nagroda na 1. Konkursie Graficznym im.